امام علی علیه السلام: بگذارید و بگذرید،ببینید و دل مبندید،چشم بیاندازید و دل مبازید،که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت.

علی آن شیرخدا شاه عرب            الفتی داشته با این دل شب

شب زاسرارعلی آگاه است           دل شب محرم سرالله است

شب علی دید وبه نزدیکی دید         گرچه اونیز به تاریکی دید

شب شنفته است مناجات علی       جوشش چشمه عشق ازلی

قلعه بانی که به قصر افلاک             سر دهد ناله زندانی خاک

اشکباری که چو شمع بيزار             می‌فشاند زر و می‌گريد زار

دردمندی که چو لب بگشاید            در و دیوار به زنهار آید

تانشد پردگی آن سر جلی             نشد افشاء که علی بود علی

ناشناسی که به تاریکی شب          می برد شام یتیمان عرب

عشق بازی که هم آغوش خطر        خفت در خوابگه پیغمبر

کلماتی چو در آویزه گوش           مسجد کوفه هنوزش مدهوش

فجر تا سینه آفاق شکافت            چشم بیدار علی خفته نیافت

آن دم صبح قیامت تاثیر                حلقه در شد از او دامنگیر

دست در دامن مولا زد در             که علی بگذر و از ما مگذر

شال شه واشد و دامن به گرو       زینبش دست به دامن که مرو

شال می‌بست وندایی مبهم          که کمربند شهادت محکم

شبروان مست ولای تو علی           جان عالم به فدای تو علی

مرحوم استاد حسین شهریار