ارکیده (دارزی)

در علم رده بندی گیاهان ، ارکیده ها گروهی منحصر به فرد از گیاهان محسوب می شوند و از لحاظ رویشی به طور گسترده ای با هم متفاوتند . با وجود این ، تمام گونه های آن به دلیل ویژگی های گل ها به هم وابسته و تیره ی بزرگی را به وجود می آورند .

اگرچه بیشتر ارکیده ها سبزینه دار می باشند ولی تعدادی ساپروفیت و بدون برگ هستند . ساقه ها ممکن است دارای یک یا چند میانگره متورم به نام سوخ نما و دارای یک یا چند برگ باشند . برگ ها دارای شبکه رگبرگی موازی بوده و از شکل های مختلف کشیده ، بیضی و گرد برخوردار بوده و یک در میان روی ساقه قرار دارند . گل ها نیز بسیار مشخص و دارای رنگ های متنوع و برخی 2 یا 3 رنگ می باشند . هر گل از 7 قسمت تشکیل شده که شامل 3 عدد گلبرگ ، 3 کاسبرگ و یک ستون است که کاسبرگ ها و گلبرگ ها هر دو رنگی هستند .

نیازها

دما : دمای مناسب بستگی به نوع ارکیده دارد اما زمانی که چندین گونه ارکیده در یک محل کشت می شود ، باید از تعادل دمایی برخوردار شوند که معمولاً 15 درجه در شب و 27 درجه در روز است .

نور : نیاز نوری ارکیده ها بسته به جنس آن ها متفاوت است . در زمستان که گرمای خورشید زیاد نیست ، از نور مستقیم خورشید می توان استفاده کرد . در ایران به دلیل آسمان روشن و شدت نور زیاد ، ارکیده ها را در گلخانه هایی پرورش می دهند که شیشه های آن با رنگ سفید پوشانده شده و داخل گلخانه ها کم و بیش سایه باشد .

آبیاری : آبیاری و کیفیت آب مورد استفاده ، از مهم ترین عوامل محیطی مربوط به پرورش ارکیده است . ارکیده را باید مانند هر گل پرورشی دیگر به طور کامل آبیاری کرد و پس از آن تا شروع خشک شدن سطح خاک گلدان ، نباید به آن آب داد .

افزایش : ارکیده ها به طور معمولاز طریق تقسیم بوته یا ریشه دار کردن قلمه افزایش می یابند .