زندگی نامه

كمال الدین بافقی متخلص به وحشی از شعرای مشهور دوره صفویه است . وی درسال ۹۳۰ هجری قمری در بافق بدنیا آمد و تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش سپری نمود. وحشی در جوانی به یزد رفت و از دانشمندان و سخنگویان آن شهر كسب فیض كرد و پس از چند سال به كاشان عزیمت نمود و شغل مكتب داری را برگزید. وی پس از روزگاری اقامت در كاشان و سفر به بندر هرمز و هندوستان ، در اواسط عمر به یزد بازگشت و تا پایان عمر در این شهر زندگی كرد. وحشی بافقی در سال ۹۹۷ هجری قمری در سن شصت و یك سالگی درگذشت . این شاعر بزرگ روزگار خود را با اندوه و سختی و تنگدستی و تنهائی گذراند و دراشعار زیبا و دلكش او سوز و گداز این سالهای تنهایی كاملا مشخص است .

وی غزل سرای بزرگی بود و در غزلیات خود از عشقهای نافرجام ،زندگی سخت و مصائب و مشكلات خود یاد كرده است . علاوه بر این وحشی رباعیات ، ترجیع بند، تركیب بند و مثنوی های زیبایی از خود به یادگار گذاشته كه تبحر و تسلط او را بر شعر و ادبیات فارسی نشان می دهد. از شاهكارهای هنری وحشی بافقی می توان به مثنوی فرهاد و شیرین اشاره كرد كه ناتمام ماند و بعد ها وصال شیرازی از شعرای بزرگ قاجاریه آن را تكمیل كرد. آثار باقی مانده از وحشی بافقی عبارتست از: -دیوان اشعار -مثنوی خلد برین -مثنوی ناظر و منظور -مثنوی فرهاد و شیرین. مشهورترین اثر او ترکیب بند شرح پریشانی است