استاتیس (لیمونیوم )

دارای گونه های علفی یک ساله ، دوساله ، چندساله و درختچه های خزان دار است . برخی از چندساله ها به سرما مقاوم می باشند . انواع غیرمقاوم آن را در مناطق معتدله به صورت یکساله پرورش می دهند . آنچه در ایران کشت داده می شود از نوع چندساله مقاوم است . گل های استاتیس در یک سمت خوشه ای که به شکل دم عقرب است قرار دارند و به رنگ های ارغوانی ، آبی ، سفید و زرد مشاهده می شود .

برگ های این گیاه در سطح زمین قرار داشته و از وسط آنها یک یا چندین ساقه گل دهنده خارج می شود که این ساقه ها منشعب بوده و به صورت یک نیمکره بالای برگ ها قرار می گیرند . این گل جز، گل های خشک پایدار طبقه بندی می شود و برای حاشیه کاری ، تولید گل بریده و کشت گلدانی نیز مناسب است .

گلدهی : برخی گونه ها از اوایل اردیبهشت تا اوایل خرداد در طول تابستان گل می دهند .

نیازها : دارای انواع مقاوم و حساس به سرما است . در مناطق معتدل در هوای آزاد کشت می شوند مگر اینکه زمستان خیلی سرد باشد . با شرایط مختلف دمایی سازگار است به نور کامل نیاز دارد . از نظر خاک در هر خاک با زه کشی خوب رشد می کند و نیاز آبی آن کم است .

افزایش : بهترین روش افزایش آن استفاده از بذر است . بذر در اواسط اسفندماه در یک گلخانه خشک یا شاسی سرد کشت می شود . دمای مناسب جهت تندش 18 تا 21 درجه سانتی گراد است . پس از یک مرحله جابجایی در اواخر اردیبهشت نشاءها در هوای آزاد کشت می شوند . در چندین ساله ها به جای اردیبهشت  در پائیز نشاء منتقل می شود تا بوته ها در طول زمستان قوی شوند . انواع چندساله را می توان به وسیله تقسیم بوته در بهار نیز زیاد کرد .

برداشت : گل ها را زمانی که کاسبرگ آنها باز شده و رنگ گل ظاهر شده است برداشت می کنند .

نگهداری : گل های خشک آن تا چند سال باقی می ماند . این گل را بیشتر به صورت خشک شده در دسته گل به کار می برند .