نماز

من نماز هستم ؛ یکی از فروع دین که امام جواد (ع) درباره ی من فرموده اند : « مثل رودخانه ای هستم که پنج بار شست و شوی روزانه در آن ، هیچ گونه اثری از ناپاکی در وجود انسان باقی نمی گذارد .» خوب است بدانید که من در دین های گذشته هم وجود داشته ام و قرآن از نماز خواندن انسان های خوب در زمان پیامبران گذشته خبر داده است . ممکن است بپرسید چرا من این قدر اهمیت دارم ؟ خوب معلوم است ، چون انسان ها هر روز و هر لحظه از خداوند نعمت های جدیدی می گیرند . پس باید به خاطر این نعمت های خوب و مفید ، خداوند را شکر کنند و نماز بهترین راه تشکر از خداست . هم چنین انسان ها باید هر روز و هر لحظه به یاد خدا باشند که نماز بهترین شکل به یاد خدا بودن است . آری ، من نماز هستم که پیامبر گرامی اسلام (ص) مرا نور چشم خود نامید و امیرالمومنین علی (ع) آن قدر به من توجه داشت که هنگام نماز تیر را از پایش درآوردند و متوجه نشد . حضرت فاطمه (س) نیز در هر شبانه روز صدها رکعت نماز می خواند . امام حسن (ع) نیز هنگام خواندن نماز بهترین لباس خود را می پوشید و می فرمود : « خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد . » امام حسین (ع) هم در میدان جنگ و زیر رگبار تیر و نیزه دشمن ، به نماز ایستاد و مرا فراموش نکرد .

بله ، من نمازم که شایسته است در اوّل وقت و با حواسِ جمع و تا جای که ممکن است در مسجد به سراغم بیایید تا بهره ی بیشتری از من ببرید .