یک کف دست با پنج انگشت

آشنایی با راهبرد دست فشرده برای بهبود خواندن

دست فشرده راهبردی است که برای کمک به دانش آموزان در درک مطلب استفاده می شود تا اتفاقات مهم داستان را پشت سر هم بیاورند یا وقایع شاخص را در یک بخش غیر داستانی خلاصه کنند. دانش آموزان اتفاقات یا وقایع را روی شکل یک دست مرتب می کنند، اطلاعات باارزش را در انگشتان و تصاویر را در کف دست قرار می دهند.

چه وقت از این راهبرد استفاده می شود؟

دانش آموزان بعد از این که خواندن داستان یا بخش غیر داستانی را به پایان رساندند، دست فشرده را ایجاد می کنند.

چرا از این راهبرد استفاده می کنیم؟

به کمک این راهبرد، دانش آموزان آن چه را که خوانده اند، به شکل سازمان یافته ای خلاصه می کنند. آن ها با استفاده از رسم خطوط کلی دست، اطلاعات جدید و دانسته های قبلی شان را با هم ترکیب می کنند. این شکل هم چنین به دانش آموزان کمک می کند، نکات مهم یا وقایع شاخص را در مطلب خواندنی خود مرور کنند و به خاطر بیاورند.

چگونه از راهبرد دست فشرده استفاده می شود؟

بعد از خواندن هر داستان یا متن نمایشی، معلم راهبرد را با پرسش از دانش آموزان در باره این که از خلاصه کردن، چه می دانند، شروع می کند. بحث ادامه پیدا می کند و سپس معلم خطوط کلی دست را بزرگ روی تابلو رسم می کند و یک دست فشرده ایجاد می کند. فرایند را طراحی می کند و تمام آن را توضیح می دهد.

در یک متن غیر داستانی، معلم مهم ترین وقایع متن را در قسمت انگشتان دست می نویسد.یک تصویر هم در کف دست می کشد. هم چنین ممکن است نکته ای مهم را به تصویر بکشد یا از تصاویری که که همه وقایع را نشان می دهد، به صورت کلاژ استفاده کند.

در آثار داستانی، معلم یکی از عناصر داستان را در هر انگشت دست می نویسد.(فضا، شخصیت ها، مشکل یا حادثه مهم، راه حل و نتیجه). بار دیگر ممکن است یک نکته مهم در کف دست به تصویر کشیده شود یا تصاویر کوچکی که نشاه دهنده چند ایده اصلی باشند، ترسیم شوند. ممکن است تصویر، درسی را که از متن گرفته شده است، ترسیم کند.

ادامه دارد...