عوامل ایجاد خلاقیت در کودکان

1-داشتن استقلال وحق انتخاب:تحقیقات نشان داده دانش آموزانی که استقلال بیش تری درتصمیم گیری دارند و به آن ها حق انتخاب داده می شود از انگیزه درونی بیش تری برای انجام کار برخوردارند و پیشرفت خلاقیت در آن ها قابل ملاحظه است. ندادن حق انتخاب در دوران کودکی خطر کاهش خلاقیت را به دنبال دارد.

2-محیط خانه ومدرسه:اولیا ومربیان ما با نیت خیرخواهانه وبا قصد شکوفایی استعدادها دانش آموزان را وادار می کنند مطالبی را یاد بگیرند که هدف از یادگیری آن ها را نمی دانند. این مسئله می تواند خلاقیت را در دانش آموزان نابود کند. گاه شرایط موجود در خانه و مدرسه به گونه ای است که نه تنها به پرورش خلاقیت کمک نمی کند بلکه این موهبت الهی را سرکوب می کند. دانشمندان در مطالعات خود به این نتیجه رسیده اند که منحنی خلاقیت بسیاری ازکودکان درحدود ده سالگی افت پیدا می کند وآنان هرگز خلاقیت دوره اولیه کودکی را باز نخواهند یافت. مطالعات هم چنین نشان می دهد مادرنقش بسیار زیادی در ایجاد و بالا بردن خلاقیت دارد.

3-پاداش:اگرچه روان شناسان وخصوصا رفتارگرایان،پاداش را عاملی مهم برای تقویت رفتارمی دانند، اما اگر این پاداش ها به درستی و در جای خود اعمال نشود، نه تنها تاثیری مثبت ندارد، بلکه حتی خود عاملی برای از بین بردن خلاقیت خواهد بود. استفاده مداوم از مشوق های بیرونی که متاسفانه در مدارس و خانواده های ما متداول شده است، باعث می شود میل و انگیزه های درونی از بین برود.

4-تعریف،تایید و ستایش:کودکانی که به طور مداوم از طرف خانواده و معلمان مورد تعریف و تشویق قرار می گیرند، یاد می گیرند که فقط کارهایی را انجام دهند که مورد توجه والدین یا معلمان آن هاست. آن ها یاد می گیرند که در زندگی آینده به جای خلاقیت و ابتکار، خود را با شرایط سازگار کنند و تنها به دنبال اموری باشند که تعریف و ستایش دیگران را به دنبال بیاورد. این امر حتی در مورد بعضی نوابغ صادق بوده است.