آثار تربیتی

 قصص قرآنی

 بر اندیشه و تخیل کودکان و نوجوانان

قرآن کریم، کلام خدا و اصلی ترین و مهم ترین منبع شناخت اسلام و گرامی ترین اثر مکتوب در میان مسلمانان است،به همین دلیل پیشوایان معصوم وبزرگواران دین اسلام همواره به آموزش این کتاب مقدس به همه مسلمانان،به ویژه کودکان ونوجوانان،اهتمام فراوان داشته اند؛چنان که حضرت محمد(ص)،کسانی را که قرآن فراگرفته و آن را به دیگران می آموزند، بهترین امت ها معرفی فرموده است. امام علی(ع) آموختن قرآن به فرزندان را یکی ازحقوق فرزندان برپدردانسته وامام حسین(ع) نیزفرموده اند:"هرکس جوان باشد وقرآن بیاموزد،کلمات قرآن با گوشت وخون اوآمیخته می شود وهرگز ازاوجدا نمی گردد."

از سوی دیگر، استفاده از داستان، به دلیل آثار تربیتی شگرفشان، از دیرباز یکی از مهم ترین شیوه های تربیتی برای تبشیر و انذار انسان ها مطرح بوده و در مقوله ادبیات و داستان نویسی اسلامی،اگر نیک بنگریم،همیشه رد پای آموزه های اخلاقی وحکمت های پند آموزرا می بینیم.با بررسی آثاربزرگانی چون حافظ،سعدی،نظامی وعطار رد پای حکمت اسلامی وقصص و اقوال قرآنی را یافته، در می یابیم که این بزرگان با توجه به تذکره بودن قرآن،هرازگاه به فراخورنیازنسل خویش،حکایتی را نقل کرده وبا نگاهی نو،گوشه های پنهان آن را آشکار کرده وازدل قصه ای آشنا،مفهومی نورا بیرون کشیده اند.حکایاتی چون یوسف وزلیخا،نوح وپسرانش،صالح وقومش،ابراهیم واسماعیل و...همه بارها وبارها،نه فقط به اشاره و تلمیح درقرآن،که به کنایه وتشبیه درآثار قدمای ادبیات ایران ونیزدرادبیات معاصرما بازگو شده است.

در قرآن، قصه ها نه تنها بر واقعیت تطبیق دارند، بلکه این وقایع، مهم ترین و حساس ترین وقایع تاریخ انسان ها می باشند،وقایعی که هر کدام کاروان آدمیان را به جهتی خاص سوق داده،برای آن ها بیدارگر، زنده وروشنگربوده و خواهند بود؛ چرا که قرآن از مجرای قصص خود بزرگ ترین لغزش ها و معمول ترین انحرافات بشری را به شیوه ای بی نظیر، زیبا و جذاب به نمایش گذارده است.

درهمین مسیربه نظرمی رسد مهم ترین آثارتربیتی استفاده ازقصص قرآنی درفرایند آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان مواردی باشند که در این نوشتار به شرح اجمالی آن می پردازیم.

ادامه دارد