وبلاگ دبستان شهدای پزوه

    اوقات فراغت دلپذیرترین اوقات آدمی است . بخشی از عمر او که از آن خود اوست ، ساعاتی فارغ از کار روزانه و رنج ایام که صرف آن چیزی می کند که خود می خواهد ، خود بر می گزیند و اگر عاملی بیرون از او دخالت نکند به رضا و رغبت دل می گذراند .این اوقات برای مومنان لحظه های خلوت و نیایش معبود برای عالمان و اندیشمندان دقایق تعمق و تحقیق و تفکر ، برای هنرمندان زمان پدید آوردن و ساختن، برای افراد بی فکر و ذکر و بی هنر ، ملال آور ترین اوقات است ؛ خلاء هایی که نمی دانند چگونه و با چه وسیله ای پر کنند . و از این روست که اوقات فراغت برای دسته ای از مردم  بارورترین و شوق انگیز ترین ساعات ، و برای عده ای بی بار ترین و شاید مفسده انگیز ترین اوقات است . همین تفاوت بارز ، به ویژه اگر مجموع اوقات سالم و پربار و ناسالم و بی بار را در یک جامعه یا در همه جوامع بشری در نظر بگیریم ، نشان می دهد که این بخش از عمر آدمی چه اهمیتی می تواند داشته باشد ؛ زمان عظیمی که یک سوی آن بارور کردن عمر و زندگی ، و سوی دیگر آن ضایع شدن و هدر رفتن لحظه های شیرین و زود گذر است .

چیزی که امروز با نام  " اوقات فراغت " از آن یاد می شود ، در روزگاران گذشته با این نام شناخته نبود . این اصطلاح جدید و مفهوم تازه از زمانی مطرح گردید که تمدن صنعتی و نظام زندگی متناسب با آن آغاز گردید . در هر حال " اوقات فراغت " با وقت آزاد ؛ بیکاری ، اوقات مرده و نظایر آن متفاوت است . وقت آزاد می تواند اعم اوقات فراغت اخص باشد . در اوقات آزاد کارها و وظایف متعددی چون خوردن ، خوابیدن ، شستشو ، دید و بازید و مانند آن انجام می گیرد که اوقات فراغت بخش کوچکی از آن را تشکیل می دهد ، زیرا لحظه هایی که بتوان فارغ از وظایف اجتماعی ، خانوادگی و دیگر ، مالک آنها شد به راستی کم است .به ویژه در جامعه هایی که بنیاد زندگی بر هدف های مادی و به دور از ملاحظات انسانی بنا شده است ، این لحظه ها اندک تر است  .

   اوقات فراغت مانند تیغ دولبه ای است که اگر در مسیر مثبت هدایت شود موجب رشد و شکوفایی فردی و اجتماعی می شود.و در صورتی که در مسیرهای درستی هدایت نشود،می تواند به فراهم کننده بالقوه شرایط و زمینه های آسیب زا تبدیل شود.لذا اوقات فراغت امروزه به یک امر مهم و اساسی تبدیل گشته است و برنامه ریزی در جهت پربار و اثربخش نمودن آن از ضروریات اساسی تلقی می گردد.سیاستگذاران و برنامه ریزان نهادهای فرهنگی و آموزشی باید با برنامه ریزی های مناسب و منطبق با نیازها و روحیات افراد،این اوقات را مدیریت و هدایت نمایند.برنامه ریزی برای اوقات فراغت نشانه توجه جامعه به افراد مخصوصا نوجوانان و جوانان می باشد.با برنامه ریزی مناسب و آموزش صحیح می توان نوجوانان و جوانان را از بسیاری از انحرافات و آسیب های اجتماعی برحذر داشت.